Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2013
Να γιατί.....
Να γιατί δεν θέλουν τον Γιώργο Παπανδρέου. Είναι ο μόνος πρωθυπουργός που ΔΕΝ έδωσε "δωράκια" στα ΜΜΕ. Να λοιπόν, γιατί τα αρνητικά δημοσιεύματα.....
Η είδηση που έγινε γνωστή πριν λίγο. Στα χέρια της Ασφάλειας Αττικής ο γιος του Γιώργου Κουρή, Ανδρέας, επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στο χώρο των ΜΜΕ.
Στη σύλληψη του Α. Κουρή προχώρησε η ασφάλεια Αττικής, καθώς φέρεται να χρωστά μεγάλο ποσό στο ΙΚΑ, που ανέρχεται στα 7 εκατομμύρια ευρώ.
Οι οφειλές, αφορούν δεδουλευμένα εργαζομένων του ALTER, καθώς δεν καταβλήθηκαν και οι ασφαλιστικές εισφορές.
Το ένταλμα σύλληψης αρχικά εκδόθηκε στο ΑΤ Πετραλώνων, εν συνεχεία διαβιβάστηκε στο ΑΤ Αμαρουσίου και σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η σύλληψη έγινε στα Βόρεια προάστια, λίγο μετά τις 12:00 το μεσημέρι της Πέμπτης.
Η είδηση που έγινε γνωστή πριν λίγο. Στα χέρια της Ασφάλειας Αττικής ο γιος του Γιώργου Κουρή, Ανδρέας, επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στο χώρο των ΜΜΕ.
Στη σύλληψη του Α. Κουρή προχώρησε η ασφάλεια Αττικής, καθώς φέρεται να χρωστά μεγάλο ποσό στο ΙΚΑ, που ανέρχεται στα 7 εκατομμύρια ευρώ.
Οι οφειλές, αφορούν δεδουλευμένα εργαζομένων του ALTER, καθώς δεν καταβλήθηκαν και οι ασφαλιστικές εισφορές.
Το ένταλμα σύλληψης αρχικά εκδόθηκε στο ΑΤ Πετραλώνων, εν συνεχεία διαβιβάστηκε στο ΑΤ Αμαρουσίου και σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η σύλληψη έγινε στα Βόρεια προάστια, λίγο μετά τις 12:00 το μεσημέρι της Πέμπτης.
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013
Νόθευση ποίου εγγράφου;
Ξέχωρα αν οι Συνταγματολόγοι συμφώνησαν ή διαφώνησαν για παραγραφή των όποιων ευθυνών του κ. Παπακωνσταντίνου και τι θα κάνει το Δικαστικό Συμβούλιο, τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης συμφωνούν για την παραπομπή του στην προκαταρκτική επιτροπή της Βουλής για νόθευση εγγράφου.
Άντε και η ΔΗΜΑΡ προσθέτει μία... παράβαση καθήκοντος, που είναι πλημμέλημα... Αναμένουμε το ΣΥΡΙΖΑ.
Όμως νόθευση ποίου εγγράφου;
Ενός εγγράφου που είναι προϊόν υποκλοπής και ενός εγγράφου που έφτασε στην Ελλάδα δια της διπλωματικής οδού - γιατί διπλωματικά θα έπρεπε να το χειριστούν με τους φορολογούμενους της λίστας, όπως έκαναν και άλλες χώρες. Ενός εγγράφου λοιπόν που ποτέ δεν απέκτησε την αξία και την βαρύτητα δημοσίου εγγράφου, ούτε πρωτοκολλήθηκε στα εισερχόμενα έγγραφα κανενός υπουργείου.
Ενός ηλεκτρονικού εγγράφου που έκλεψε ο υπάλληλος της HSBC κ. Φαλτσιάνι, που περιφέρεται από χώρα σε χώρα καταδιωκόμενος από την Ελβετία και που μόλις αποφυλακίστηκε από τις φυλακές της Ισπανίας η οποία δεν πήρε θέση για την έκδοση του.
Ένας υπάλληλος που πούλησε δεξιά και αριστερά στη μαύρη αγορά αυτό που έκλεψε και αυτοί που το αγόρασαν δεν χαρακτηρίστηκαν κλεπταποδόχοι.!
Ενός εγγράφου που κυκλοφορούσε πειρατικά μεταξύ υπουργών και ανώτερων κρατικών υπαλλήλων.
Ξέχωρα αν οι Συνταγματολόγοι συμφώνησαν ή διαφώνησαν για παραγραφή των όποιων ευθυνών του κ. Παπακωνσταντίνου και τι θα κάνει το Δικαστικό Συμβούλιο, τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης συμφωνούν για την παραπομπή του στην προκαταρκτική επιτροπή της Βουλής για νόθευση εγγράφου.
Άντε και η ΔΗΜΑΡ προσθέτει μία... παράβαση καθήκοντος, που είναι πλημμέλημα... Αναμένουμε το ΣΥΡΙΖΑ.
Όμως νόθευση ποίου εγγράφου;
Ενός εγγράφου που είναι προϊόν υποκλοπής και ενός εγγράφου που έφτασε στην Ελλάδα δια της διπλωματικής οδού - γιατί διπλωματικά θα έπρεπε να το χειριστούν με τους φορολογούμενους της λίστας, όπως έκαναν και άλλες χώρες. Ενός εγγράφου λοιπόν που ποτέ δεν απέκτησε την αξία και την βαρύτητα δημοσίου εγγράφου, ούτε πρωτοκολλήθηκε στα εισερχόμενα έγγραφα κανενός υπουργείου.
Ενός ηλεκτρονικού εγγράφου που έκλεψε ο υπάλληλος της HSBC κ. Φαλτσιάνι, που περιφέρεται από χώρα σε χώρα καταδιωκόμενος από την Ελβετία και που μόλις αποφυλακίστηκε από τις φυλακές της Ισπανίας η οποία δεν πήρε θέση για την έκδοση του.
Ένας υπάλληλος που πούλησε δεξιά και αριστερά στη μαύρη αγορά αυτό που έκλεψε και αυτοί που το αγόρασαν δεν χαρακτηρίστηκαν κλεπταποδόχοι.!
Ενός εγγράφου που κυκλοφορούσε πειρατικά μεταξύ υπουργών και ανώτερων κρατικών υπαλλήλων.
Ερίκα Βαλιάνου
Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013
Διαβάζω σε σημερινό άρθρο του Γιώργου Παπαχρήστου στα Νέα:
… Όπως μου ανέφερε έγκριτος νομικός με γνωστικό πεδίο επί του Ποινικού Δικαίου, η κατηγορία που προσάπτεται στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για «νόθευση δημοσίου εγγράφου» δεν έχει την παραμικρή τύχη ενώπιον κανενός δικαστηρίου της χώρας.
- Για ποιο δημόσιο έγγραφο μιλάμε; Η λίστα είναι προϊόν υποκλοπής ενός υπαλλήλου μιας ελβετικής τράπεζας, ο οποίος διώκεται ποινικά για την πράξη αυτή και για σειρά άλλων. Πότε η λίστα απέκτησε τον χαρακτήρα δημοσίου εγγράφου στην Ελλάδα αφού ουδέποτε πρωτοκολλήθηκε και, πολύ περισσότερο, δεν υιοθετήθηκε από τις Αρχές;
- Ηρθε όμως επισήμως από τη Γαλλία, παρατήρησα.
- Και; Ζήτησε την άσκηση δίωξης κατά του Παπακωνσταντίνου η γαλλική κυβέρνηση, μήπως, και δεν το γνωρίζουμε; Εδώ η λίστα δεν έλαβε ποτέ τον χαρακτήρα δημοσίου εγγράφου. Διακινήθηκε από χέρι σε χέρι και όχι υπηρεσιακά. Επίσης πρέπει να αποδειχθεί από την κατηγορούσα πλειοψηφία της Βουλής ότι ο Παπακωνσταντίνου, αν είναι αυτός που έβγαλε τα ονόματα των συγγενών του από τη λίστα, το έκανε σε ένα... διάλειμμα των υπουργικών του καθηκόντων. Δηλαδή, είπε μια ημέρα εγώ σήμερα και για δέκα λεπτά δεν θα είμαι υπουργός, αλλοίωσε τη λίστα και στη συνέχεια είπε τώρα ξανα είμαι υπουργός! Συγγνώμη, αλλά αυτά είναι γελοιότητες.
Σχόλιο: Έχω ακριβώς την ίδια εικόνα με αυτήν του νομικού που συνομίλησε με τον κ. Γιώργο Παπαχρήστο. Όλα αυτά μάλιστα ισχύουν, χωρίς καν να συζητήσουμε για το αν έχουν ή όχι παραγραφεί τα αδικήματα.
Θυμίζω ότι ο πρώτος άνθρωπος που επιχειρηματολόγησε με θέρμη για τον παράνομο χαρακτήρα της λίστας Λαγκάρντ ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αυτός που διέγραψε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου λόγω της λίστας Λαγκάρντ.!
Αξίζει πάντως να τονιστεί, ότι η νομική τύχη της δίωξης του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, δεν συνδέεται αναγκαία και με την ...αλήθεια. Άλλο το αν θα «αποδειχθεί» ότι το έκανε ο πρώην υπουργός Οικονομικών και άλλο το αν όντως το έκανε…
Υποθέτω ότι τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης θα είναι έτοιμα να διαχειριστούν επικοινωνιακά τη λαϊκή οργή που θα ξεσπάσει από μια προκαταρκτική εξέταση-φιάσκο.!
… Όπως μου ανέφερε έγκριτος νομικός με γνωστικό πεδίο επί του Ποινικού Δικαίου, η κατηγορία που προσάπτεται στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για «νόθευση δημοσίου εγγράφου» δεν έχει την παραμικρή τύχη ενώπιον κανενός δικαστηρίου της χώρας.
- Για ποιο δημόσιο έγγραφο μιλάμε; Η λίστα είναι προϊόν υποκλοπής ενός υπαλλήλου μιας ελβετικής τράπεζας, ο οποίος διώκεται ποινικά για την πράξη αυτή και για σειρά άλλων. Πότε η λίστα απέκτησε τον χαρακτήρα δημοσίου εγγράφου στην Ελλάδα αφού ουδέποτε πρωτοκολλήθηκε και, πολύ περισσότερο, δεν υιοθετήθηκε από τις Αρχές;
- Ηρθε όμως επισήμως από τη Γαλλία, παρατήρησα.
- Και; Ζήτησε την άσκηση δίωξης κατά του Παπακωνσταντίνου η γαλλική κυβέρνηση, μήπως, και δεν το γνωρίζουμε; Εδώ η λίστα δεν έλαβε ποτέ τον χαρακτήρα δημοσίου εγγράφου. Διακινήθηκε από χέρι σε χέρι και όχι υπηρεσιακά. Επίσης πρέπει να αποδειχθεί από την κατηγορούσα πλειοψηφία της Βουλής ότι ο Παπακωνσταντίνου, αν είναι αυτός που έβγαλε τα ονόματα των συγγενών του από τη λίστα, το έκανε σε ένα... διάλειμμα των υπουργικών του καθηκόντων. Δηλαδή, είπε μια ημέρα εγώ σήμερα και για δέκα λεπτά δεν θα είμαι υπουργός, αλλοίωσε τη λίστα και στη συνέχεια είπε τώρα ξανα είμαι υπουργός! Συγγνώμη, αλλά αυτά είναι γελοιότητες.
Σχόλιο: Έχω ακριβώς την ίδια εικόνα με αυτήν του νομικού που συνομίλησε με τον κ. Γιώργο Παπαχρήστο. Όλα αυτά μάλιστα ισχύουν, χωρίς καν να συζητήσουμε για το αν έχουν ή όχι παραγραφεί τα αδικήματα.
Θυμίζω ότι ο πρώτος άνθρωπος που επιχειρηματολόγησε με θέρμη για τον παράνομο χαρακτήρα της λίστας Λαγκάρντ ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αυτός που διέγραψε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου λόγω της λίστας Λαγκάρντ.!
Αξίζει πάντως να τονιστεί, ότι η νομική τύχη της δίωξης του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, δεν συνδέεται αναγκαία και με την ...αλήθεια. Άλλο το αν θα «αποδειχθεί» ότι το έκανε ο πρώην υπουργός Οικονομικών και άλλο το αν όντως το έκανε…
Υποθέτω ότι τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης θα είναι έτοιμα να διαχειριστούν επικοινωνιακά τη λαϊκή οργή που θα ξεσπάσει από μια προκαταρκτική εξέταση-φιάσκο.!
Μεγάλη η προσέλευση των ομογενών
στο ρεβεγιόν της Ελληνικής Κοινότητας
Επιστρατεύτηκαν οι πολυθρόνες
της αίθουσας αναμονής καθώς και
το τραπέζι
των καλλιτεχνών.!!!
Μεγάλη ήταν η συμμετοχή των ομογενών στο χθεσινό πρωτοχρονιάτικο
ρεβεγιόν της Ελληνικής Κοινότητας του Τορόντο, καθώς και σε όλα τα άλλα ρεβεγιόν
των συλλόγων και οργανισμών της παροικίας μας. Πάντως ο κόσμος της Κοινότητας
τίμησε όσο ποτέ άλλοτε, ίσως, την εκδήλωση του μεγάλου αυτού ομογενειακού
οργανισμού με την αθρόα συμμετοχή του «συν γυναιξί και τέκνοις» που λένε, αφού
για πρώτη φορά έβλεπες την παρουσία της νεολαίας να συναγωνίζεται σε όγκο τους …γεροντότερους.!
Και μόνο το γεγονός αυτό δείχνει ότι η Κοινότητα έχει μέλλον, αρκεί η νέα
διοίκηση να συμπεριφερθεί σωστά, κάτι που ελπίζουμε και ευχόμαστε συγχρόνως…
Ήταν η πρώτη φορά, όπως μας είπε ένας εκ των διαχειριστών της αίθουσας, που δεν
είχε μείνει ούτε ΜΙΑ καρέκλα αδειανή, ώστε να αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει
κάποιες πολυθρόνες της αίθουσας αναμονής.!
Παρ’ όλη αυτή την κοσμοπλημύρα η εν γένει διοργάνωση από τους
υπεύθυνους ήταν άψογη, αν εξαιρέσει κανείς ένα μικροεπεισόδιο μιας
κυρα-δασκάλας των κοινοτικών σχολείων η οποία λέγοντας κάποιο ψεματάκι «έκλεψε»
το τραπέζι του Μανόλη του Μυλωνάκη ο οποίος αναγκάστηκε να περιμένει για λίγη
ώρα μέχρι να …επιστρατευτεί και να ετοιμαστεί το τραπέζι των μουσικών…
Τέλος καλό, όλα καλά.!!!
| Ο π. Κωνσταντίνος Παυλίδης με την πρεσβητέρα και τον προτότοκο γιό τους. |
| Ο γιατρός Πάνος Φουντάς με τη σύζυγό του και τον κ. Ζαχαριά Πράττα |
| Ο ...παλαίμαχος Λούης Γεωργαρέας με τον κ. και την κ. Παπουτσίδη |
| Ο καθηγητής Τάκης Γιαννόπουλος με δυο φίλους του. |
Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2013
Όχι πια στην προπαγάνδα...
Ήρθε η στιγμή να βρεις, να δεις, να πεις, με ποιους θα ζεις και ποιους θα εγκαταλείψεις
ήρθε η στιγμή, να δοθεί ένα τέλος στη μεγάλη περίοδο του “σ’ όλα μέσα είμαστε”..
στη διαρκή ανεκδοτολογική αντιμετώπιση των πάντων, στο φόβο μήπως και γίνεις γραφικός,
να δοθεί ένα τέλος στις προσωπικές καριέρες, στη διαβρωτική ηδονιστική φιλοσοφία στην αδιαφορία και στον ωχαδερφισμό, στον κοινωνικό ναρκισσισμό, σ’ αυτήν την εσωστρέφεια, σ’ αυτόν τον σιχαμένο εγωισμό, να δοθεί ένα τέλος στην αμηχανία...
ΠΡΕΠΕΙ να δοθεί ένα τέλος στην κατασκευασμένη επιθυμία να διασκεδάζεις παρά να ζεις σαν άνθρωπος, στο να νομίζεις πως σκέφτεσαι, στο ότι η σκέψη είναι μία απλή πληροφορία, η οποία μάλιστα δε σε αφορά και πολύ...
..Και το τέλος πρέπει να αρχίσει από το πού πληροφορείσαι...
Τέλος στον “μηχανισμό της προπαγάνδας” λοιπόν, που εκπροσωπείται από τα ΜΜΕ, ένα μηχανισμό που δεν κατευθύνεται από κάνενα κράτος, πρόκειται για ένα ιδιωτικοποιημένο σύστημα προπαγάνδας, με στόχο να υπονομεύει κάθε ανεξάρτητη σκέψη.
Γιώργος Κιμούλης
Πολιτικό πρόσωπο της χρονιάς
ο Βαγγέλης Βενιζέλος...
Μάχη στήθος με στήθος έδωσαν οι Βαγγέλης Βενιζέλος και Αντώνης Σαμαράς για τη βράβευση του προσώπου της χρονιάς από το blog μας. Ο Σαμαράς των Ζαππείων, του αντιμνημονίου και της αντιευρωπαϊκής αντιπολιτευτικής στάσης, έκανε το μνημόνιο τατουάζ στο στήθος, μόλις αυτό συνδυάστηκε με την πρωθυπουργία της χώρας. Αφού ο ίδιος οδήγησε τη χώρα σε 2 αχρείαστες εκλογικές αναμετρήσεις, τις οποίες πληρώσαμε με περισσότερα από 5 δις και τρίμηνη κυβερνητική αδράνεια σε όλα τα επίπεδα, δημιούργησε μία κυβέρνηση η οποία παίρνει πίσω μία - μία τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα για να αποκτήσει τις δομές ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους...
Με αλλαγές στο νόμο της παιδείας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ψηφισμένο λίγους μήνες πριν από τα 4/5 της βουλής, απειλές για το νόμο Ραγκούση επί του μεταναστευτικού, κομματικές προσλήψεις με τον άτυπο κανόνα του 4-2-1 σε αντιστοιχία με τους κυβερνητικούς εταίρους, και τοποθετήσεις όπως αυτή του συμπατριώτη του ως επικεφαλής του ΣΔΟΕ, ο Σαμαράς σμπαριάλασε κάθε έννοια αξιοκρατίας και επέστρεψε την Ελλάδα στην εποχή του πελατειασμού.
Αφού, λοιπόν, βραβεύθηκε από γερμανικό μέσο ενημέρωσης για την αποφασιστικότητά του να περικόψει ακόμη και κύτταρα από τον ομφάλιο λώρο των νεογνών, διεκδίκησε με αξιώσεις και το ''επίκαιρο'' αγαλματάκι. Δυστυχώς για αυτόν, ο αντίπαλός του Ευάγγελος Βενιζέλος αποδείχθηκε ανώτερος των προσδοκιών και κέρδισε επάξια τον τίτλο του πολιτικού προσώπου της χρονιάς.
Διότι η συνέπεια και συνέχεια στην 5ετή προσπάθεια να ρίξει τον ΓΑΠ και να αναλάβει την προεδρία του κόμματός του, ακόμη και αν αυτό έφτασε στο 5%, απαιτεί υπομονή, αποφασιστικότητα, σχέδιο και διορατικότητα. Σίγουρα, η επιλογή του αυτή να εκβιάσει τον ΓΑΠ τον Ιούνιο του 2011 με πτώση της κυβέρνησης ή σκυτάλη, καθώς και η δημοψηφισματική του κωλοτούμπα το φθινόπωρο του 2011 αποτελούν σημεία αναφοράς τα οποία δείχνουν την οξυδέρκειά του. Βέβαια, το αποτέλεσμα της πολιτικής του ενόρασης ήταν, το 2012, να γίνει ένας καλοταϊσμένος κομπάρσος της κυβέρνησης Σαμαρά, κάτι που σίγουρα αποτελεί επίτευγμα που λίγοι μπορούν να επιτύχουν διαχρονικά.
Στην εσωκομματική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ για την προεδρία του κόμματος, ο Βενιζέλος μάζεψε τα 2/3 των υπογραφών των μελών του εθνικού συμβουλίου, μη αφήνοντας χώρο για δεύτερη υποψηφιότητα και πήρε τα ηνία του ΠΑΣΟΚ με δημοκρατική διαδικασία από την ελαφρώς πολλαπλασιασμένη βάση του κόμματος.
Το 2012, ο Βενιζέλος καθάρισε έναν έναν με συνοπτικές διαδικασίες όλους τους λεγόμενους ''κηπουρούς'' του ΠΑΣΟΚ και επένδυσε σε αξιολογότατα στελέχη για την αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ, όπως η Φώφη Γεννηματά, ο Σαλαγιάννης, καθώς και σε νέα ταλέντα όπως ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος και ο Χάρης Κουκουλόπουλος.!!!!
Τελευταίο του επίτευγμα, το οποίο του έδωσε και το νικηφόρο προβάδισμα έναντι του Σαμαρά, η μεταφορά όλων των ευθυνών για τη λίστα Λαγκάρντ στον Παπακωνσταντίνου. Ο Βενιζέλος είναι ο άνθρωπος που μας έπεισε ότι ζούμε στη χώρα την οποία η πιθανή αλλοίωση συνιστά ποινικό αδίκημα κ η ντε φάκτο υπεξαίρεση εξαγνισμό.
Το 2012 ήταν η χρονιά στην οποία θριάμβευσε το σάπιο πολιτικό σύστημα και γιγαντώθηκαν οι δυνάμεις του λαϊκισμού και του εθνικισμού. Δε μπορώ να γνωρίζω ποιο εκ των δύο συνιστά μεγαλύτερη απειλή για τη χώρα.
Μάχη στήθος με στήθος έδωσαν οι Βαγγέλης Βενιζέλος και Αντώνης Σαμαράς για τη βράβευση του προσώπου της χρονιάς από το blog μας. Ο Σαμαράς των Ζαππείων, του αντιμνημονίου και της αντιευρωπαϊκής αντιπολιτευτικής στάσης, έκανε το μνημόνιο τατουάζ στο στήθος, μόλις αυτό συνδυάστηκε με την πρωθυπουργία της χώρας. Αφού ο ίδιος οδήγησε τη χώρα σε 2 αχρείαστες εκλογικές αναμετρήσεις, τις οποίες πληρώσαμε με περισσότερα από 5 δις και τρίμηνη κυβερνητική αδράνεια σε όλα τα επίπεδα, δημιούργησε μία κυβέρνηση η οποία παίρνει πίσω μία - μία τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα για να αποκτήσει τις δομές ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους...
Με αλλαγές στο νόμο της παιδείας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ψηφισμένο λίγους μήνες πριν από τα 4/5 της βουλής, απειλές για το νόμο Ραγκούση επί του μεταναστευτικού, κομματικές προσλήψεις με τον άτυπο κανόνα του 4-2-1 σε αντιστοιχία με τους κυβερνητικούς εταίρους, και τοποθετήσεις όπως αυτή του συμπατριώτη του ως επικεφαλής του ΣΔΟΕ, ο Σαμαράς σμπαριάλασε κάθε έννοια αξιοκρατίας και επέστρεψε την Ελλάδα στην εποχή του πελατειασμού.
Αφού, λοιπόν, βραβεύθηκε από γερμανικό μέσο ενημέρωσης για την αποφασιστικότητά του να περικόψει ακόμη και κύτταρα από τον ομφάλιο λώρο των νεογνών, διεκδίκησε με αξιώσεις και το ''επίκαιρο'' αγαλματάκι. Δυστυχώς για αυτόν, ο αντίπαλός του Ευάγγελος Βενιζέλος αποδείχθηκε ανώτερος των προσδοκιών και κέρδισε επάξια τον τίτλο του πολιτικού προσώπου της χρονιάς.
Διότι η συνέπεια και συνέχεια στην 5ετή προσπάθεια να ρίξει τον ΓΑΠ και να αναλάβει την προεδρία του κόμματός του, ακόμη και αν αυτό έφτασε στο 5%, απαιτεί υπομονή, αποφασιστικότητα, σχέδιο και διορατικότητα. Σίγουρα, η επιλογή του αυτή να εκβιάσει τον ΓΑΠ τον Ιούνιο του 2011 με πτώση της κυβέρνησης ή σκυτάλη, καθώς και η δημοψηφισματική του κωλοτούμπα το φθινόπωρο του 2011 αποτελούν σημεία αναφοράς τα οποία δείχνουν την οξυδέρκειά του. Βέβαια, το αποτέλεσμα της πολιτικής του ενόρασης ήταν, το 2012, να γίνει ένας καλοταϊσμένος κομπάρσος της κυβέρνησης Σαμαρά, κάτι που σίγουρα αποτελεί επίτευγμα που λίγοι μπορούν να επιτύχουν διαχρονικά.
Στην εσωκομματική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ για την προεδρία του κόμματος, ο Βενιζέλος μάζεψε τα 2/3 των υπογραφών των μελών του εθνικού συμβουλίου, μη αφήνοντας χώρο για δεύτερη υποψηφιότητα και πήρε τα ηνία του ΠΑΣΟΚ με δημοκρατική διαδικασία από την ελαφρώς πολλαπλασιασμένη βάση του κόμματος.
Το 2012, ο Βενιζέλος καθάρισε έναν έναν με συνοπτικές διαδικασίες όλους τους λεγόμενους ''κηπουρούς'' του ΠΑΣΟΚ και επένδυσε σε αξιολογότατα στελέχη για την αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ, όπως η Φώφη Γεννηματά, ο Σαλαγιάννης, καθώς και σε νέα ταλέντα όπως ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος και ο Χάρης Κουκουλόπουλος.!!!!
Τελευταίο του επίτευγμα, το οποίο του έδωσε και το νικηφόρο προβάδισμα έναντι του Σαμαρά, η μεταφορά όλων των ευθυνών για τη λίστα Λαγκάρντ στον Παπακωνσταντίνου. Ο Βενιζέλος είναι ο άνθρωπος που μας έπεισε ότι ζούμε στη χώρα την οποία η πιθανή αλλοίωση συνιστά ποινικό αδίκημα κ η ντε φάκτο υπεξαίρεση εξαγνισμό.
Το 2012 ήταν η χρονιά στην οποία θριάμβευσε το σάπιο πολιτικό σύστημα και γιγαντώθηκαν οι δυνάμεις του λαϊκισμού και του εθνικισμού. Δε μπορώ να γνωρίζω ποιο εκ των δύο συνιστά μεγαλύτερη απειλή για τη χώρα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




